3/7/2006 - YA OLMASAYDI ANNE
Şiir yazmak isderdim belki sizler için
anlatmak isderdim sizi ne kadar sevdiğimi
ağlamak ağladığımı gösdermek saatlerce
sonrada sessizce uyuduğumu
sabah olunca sizle kalkmak
sizi anmak siz var gibi yaşamak
ama olmuyor
ne kadar isdesemde olmuyor
sizede yer veriyorum masada
size de çay koyuyorum ama nafile
siz sadece bakıyorsunuz ve selam verip gidiyorsunuz
olmuyor anne olmuyor
seni hissetsemde yanımda olmayışın olmuyor
saatlerce tek bi resmine bakmak
seni yanımda gibi hissetmek
avuçlarımı açıp size uzatmak
yetmiyor anne yetmiyor
bak yine resmin başındayım belki okula geç kalacam
ama sen varsın ya hayelen yanımda
geç kalsamda nafile
seni görüyorum ya o bana yetiyor anne
her nekadar yetmiyor desemde yetiyor anne
dün yolda otobüs beklerken bi anne gördüm
sırtında yavrusu gidiyordu
üsdü başı yırtıkdı belki ama
kalbi sapsağlamdı anne
benim tam tersimdi yani
benim kalbim ağlıyor yanıyor anne
nerdesin bile diyemiyorum sana
ne zaman sen desem sen gelsen
açıyorum gözlerimi ve gidiyorsun hemen
beni sevmiyormusun yoksa anne
ama yok yok sen seversin beni biliyorum
her nekadar seni görmesemde bende biliyor ve
seni çok ama çok seviyorum anne
bir resmin var sadece
ya oda olmasaydı anne
ya onuda görmeseydim ömrüm boyunca
ne olacakdı anne ne
rüyalarda var diyosun bana şimdi biliyorum
ya bu rüyalarda olmasa anne
geçenlerde bi blog gördüm gezerken
ya umutlarda biterse yazıyordu başında
evet anne ya umutlerde biterse gerçekden
ya ahirette olmasaydı anne
o zaman ne yapardım biliyormusun
bende atlar yanına gelirdim
hemde hiç beklemeden
hiç düşünmeden
.
.
.
| 
